Vrijdag 11 september van Beuningen naar Haaksbergen

Ik heb vannacht slecht geslapen. Er kwam veel verkeer over de drukke weg naast het huis. Ik word altijd al van het minste geluid wakker. Vooral als er zo ’s nachts een brommertje langs komt dan is dat een klere herrie. Om half 6 werd ik al weer wakker. Uiteindelijk heb ik tot half 8 op bed gelegen. Daarna heb ik nog heel even aan het verslag gewerkt voor het ontbijt.

Iets over 8 zaten we aan het ontbijt. Naast ons had er nog een man gelogeerd en we zaten dus met zijn drieën aan tafel. Die man vertelde dat hij maar een paar dagen aan het fietsen was, een rondje Overijssel. Hij vertelde ook over zijn werk aan boord van een cruiseschip. Hij had al heel wat van de wereld gezien.

Om 9 uur waren we weer onderweg. We hebben vandaag maar een korte route op de planning. Dus misschien kunnen we ook nog wel ergens gaan wandelen of iets bekijken. Het ging echter direct al verkeerd. We fietsten terug naar waar we van de route waren gegaan, maar al direct zagen we geen bordjes meer. Toch nog eerst 1 weg afgefietst, maar nergens geen bordjes te bekennen. Dus nog een keer terug naar het beginpunt en toen zag ik tegenover het restaurant waar we gegeten hadden heel hoog op een lantaarnpaal de bordjes voor route LF14b. Even later fietsten we toch nog door Denekamp heen, maar nu konden we op de route blijven, want in het plaatsje hadden we al rondgekeken.

Net buiten Denekamp zagen we een hele rij koeien lopen. Er liep niemand bij. Dichterbij gekomen zagen we dat de koeien tussen 2 draden doorliepen. Aan het einde van het pad was een tunnel, speciaal voor de koeien om de weg over te steken. Ik wou er een foto van maken. Toen zag ik opeens de melding op het scherm dat de geheugenkaart niet in het toestel zat. De camera laat alleen nog maar op zonder geheugenkaart en vanmorgen ben ik vergeten om de geheugenkaart terug te zetten. Ik had nog foto’s gemaakt van het overnachtingsadres, maar helaas zonder geheugen geen opslag.

Al snel zaten we in het natuurgebied van het Lutterzand. Ik had gezien dat je daar een paar wandelingen kon maken van natuurmonumenten van 3 à 4 km. We kwamen bij een informatiebord waarop de wandelingen stonden. De wandelingen begonnen echter geen van allen bij het bord, maar helemaal aan de andere kant van het natuurgebied. Op weg naar het beginpunt van de wandelingen zag ik dat we al diverse stukken van de wandelingen gefietst hadden, dus zijn we niet gaan wandelen. Bij het paviljoen de Lutte hebben we een kopje koffie gedronken.

Net voor het dorpje De Lutte reden we door een stukje bos met een heuveltje. Frans was het bordje dat we het bos in moesten alweer voorbij gereden, dus ik zei al voor de grap ojee, jij bent het bordje voorbij gereden wil dat zeggen dat we weer gaan stijgen. Inderdaad er zat een hellinkje in. Opeens schoot de ketting van Frans er weer af. Eerst zei hij nog fiets maar door, maar al snel riep hij nog wacht maar even. Ik fietste toch door tot ik boven op de helling was. Daar stond een galgenpaal met een sage erbij. Dit was een gedeelte van de Sagenlandroute. Gelukkig lukte het Frans deze keer al snel om de ketting los te krijgen.

In het dorpje De Lutte zijn we even bij de Spar binnengelopen voor een paar boodschappen. In de Lutte stond ook een beeld van een helhond. Toen we het dorpje weer uitfietsten had ik direct al het gevoel dat we verkeerd zaten. We reden langs een arboretum af en ik meende dat ik gelezen had dat je daarvoor om moest rijden. We fietsten toch maar door, maar zagen verder geen bordjes meer. We dachten dat we daarom toch maar steeds rechtdoor moesten rijden. Toen we echter op routeknooppunt 72 aankwamen wisten we zeker dat we verkeerd zaten. Gelukkig stond de LF14b ook op het knooppunt bord en we konden een weg vinden waarmee we al snel weer op de route konden zitten. We hadden de route nog maar een paar honderd meter gevolgd toen ik alweer het idee had dat we fout gingen. Er lag een fietspad naast de weg, maar ik had geen bordje gezien dat we het fietspad op moesten. We hebben de weg een stukje doorgefietst, maar opnieuw kwamen er geen bordjes meer. Uiteindelijk zijn we teruggefietst naar het laatste bordje dat we gezien hadden. Toen we weer bij het fietspad waren zagen we dat we niet rechts het fietspad op moesten, maar er stond we een bordje dat we naar links toe moesten.

Al met al hadden we al 3 uur gefietst en we hadden pas 27 km afgelegd. Frans begon al bang te worden dat het met dit tempo nog wel eens moeilijk zou kunnen worden om Haaksbergen op tijd te halen. Ligt het aan vrijdag de 13e dat we zo vaak bordjes over het hoofd zien of ligt het aan de vermoeidheid. We hebben ons echt even gefocust op de bordjes, zodat we niet meer fout rijden. Frans had vandaag in ieder geval wat dat betreft niet zo’n sterke dag.

We hadden ook wat moeite om een picknickbankje te vinden voor de lunch. Frans zag een mooi bankje in de zon, maar het was wel op een golfbaan. We besloten er toch maar even te lunchen. Er kwam een stel langs wat het toch nodig vond om direct te beginnen over het verplichte lidmaatschap. Het volgende stel maakte alleen een opmerking over het lekkere weer om te fietsen.

In Lonneker had je de keuze tussen 2 routes. Je kon via Enschede gaan of een landelijke route om Enschede heen. We hebben al zo veel natuur en landelijk gezien op onze route. Het leek me wel leuk om even door een stad te gaan. Enschede is ook niet bepaald een drukke wereldstad. Midden in het centrum hebben we nog een kop koffie gedronken.

Toen we Enschede verlieten ontbraken de bordjes van de LF-routes. In Enschede gingen we ook van de LF14 heel even over op de LF15. Gelukkig heb ik ook een overzicht gemaakt van alle routeknooppunten die we onderweg tegenkomen, dus we konden de route wel vinden. Het was wel opvallend dat er in de andere richting wel steeds LF bordjes stonden. Bij Boekelo gingen we alweer over op de LF4. Ook van Boekelo tot Haaksbergen ontbraken veel LF bordjes, maar gelukkig stonden er wel de knooppunten borden. Vlak voor Haaksbergen gingen we door natuurgebied het Buurserzand. In het Buurserzand was het laatste fotomoment van onze tocht. We moesten voor de oorkonde een foto maken van ons zelf met de fietsen voor de Bommelas. Ik vroeg me eerst af wat de Bommelas was, dus ik had het al opgezocht op internet. Dit is een heel oude boerderij met een put ervoor.

Ik wou daar graag nog een wandeling gaan maken. Uiteindelijk waren we rond 3 uur al op het overnachtingsadres. Dus we hadden ook nog tijd voor een wandeling voor het eten.

Bij het overnachtingsadres hebben we geen telefoonnetwerk. Gelukkig hebben ze wel wifi, zodat we wel kunnen internetten en appen. Ik heb de wandelroute van natuurmonumenten nog even op mijn telefoon gedownload en we hebben nog even de route voor de volgende dag bekeken. Morgen wordt weer een heel lange tocht. Via de routeplanner valt de tocht bijna niet te plannen want als je zegt dat je via LF routes naar Dieren wil gaan dan kiest hij steeds voor de LF 3 die ten zuiden van Dieren loopt, terwijl wij de LF 4 willen volgen die ten noorden van Dieren loopt.

Om kwart over 4 zijn we toch maar op zoek gegaan naar een punt op de wandelroute. Het liefst hadden wij op een punt begonnen wat het dichtst bij ons overnachtingsadres lag, maar dat lukte niet. We zagen nergens geen aanwijzingen van punten op de route. Uiteindelijk zijn we maar naar het beginpunt van de route gefietst. Daar begon de app van natuurmonumenten opeens de piepen als een vogeltje en we konden met een rood rondje zien waar we op de route waren. De app vertelde ook van alles over wat er te zien was op bepaalde punten van de route. Frans was wat mopperig want de wandelroute ging in het begin op hetzelfde pad wat we al 2 keer gefietst hadden en er was dus niets nieuws te zien. Het 2e deel van de route ging wel over een smal paadje, dwars door het heidegebied en dit was dus wel heel leuk om te wandelen. Het laatste stukje van de route hebben we afgestoken. Daar zaten geen informatiepunten meer op en ik miste mijn wandelsokken en Frans had buikpijn.

Om 6 uur waren we terug bij het overnachtingsadres. We hebben snel gedoucht. Om half 7 zaten we alweer op de fiets naar Haaksbergen. De gastvrouw had niet genoeg melk in huis voor het ontbijt morgenochtend en wij hebben gezegd dan wel even melk te halen. Hoeft zij niet speciaal daarvoor naar Haaksbergen, wat nog altijd 4 km verderop ligt. 2 Jaar geleden tijdens het fietserpad zijn we ook door Haaksbergen heen gekomen. Toen hebben we overnacht in Haaksbergen aan de Galgenslatweg. We besloten dit keer het andere tuinhuis in het boek van Vrienden op de fiets te proberen. Achteraf was het andere adres toch wel veel beter als hier. De afstand naar Haaksbergen is korter. Hier hebben we 2 stapelbedden om in te slapen, daar was een lits-jumeaux bed. Met een nieuw adres blijft het altijd spannend wat je aan zult treffen.

2 Jaar geleden hadden we heerlijk gegeten bij een Israeli’s restaurant Jeruzalem. Frans wist nog zo hoe we daar moesten komen en dat terwijl we van een andere kant kwamen. Als hij eenmaal ergens geweest is weet hij het meestal zo weer terug te vinden. We hebben er opnieuw heerlijk gegeten. Tijdens het eten hebben we nog eens naar de route zitten kijken en na Haaksbergen komen we ruim 20 kilometer door geen enkel plaatsje. Dat is ook de reden dat we vandaag een korte route hebben en morgen een heel lange. Na het eten zijn we nog naar de supermarkt gegaan om voor morgen al eten te halen voor onderweg.

Rond half 9 fietsten we terug naar het logeeradres. Het was al aardedonker voor we bij het huis terug waren. We hebben alles samen vandaag toch nog 73,7 km gefietst.

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.